
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Εφημερίδα "ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ" * Περιφέρεια Κρήτης -* Μηνιαία Τοπική* Σιλανίωνος 5 Αθήνα, 118 52 * email: kren@otenet.gr & kritikienimerosi@gmail.com * Τηλ.: 210-3465991 Fax :210-3465991 * Επιμέλεια σελίδας: Πάνος Σ. Αϊβαλής, δημοσιογράφος
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"Απ' όλες τις αμφισβητήσεις η πιο γλυκιά, είναι αυτή που αδύνατοι σηκώνουν κεφάλι και αμφισβητούν τη δύναμη των ισχυρών"............. Bretolt Brecht
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ
Μετάφραση [ Translate ]
Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012
Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012
H Ιερή τέχνη της Υφαντικής στην Κρήτη σήμερα.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Είναι γεγονός πως τα τελευταία σαράντα χρόνια στην Κρήτη, το νήμα της Υφαντικής Τέχνης κινδυνεύει να χαθεί. Η Ομάδα Πηνελόπη Gandhi στο πλαίσιο του Πανεπιστημίου των Ορέων, επιχειρεί να περπατήσει τους δρόμους του νήματος-νοήματος της Υφαντικής Τέχνης. Η Αποστολή αυτή αποτελεί μία ακόμη καινοτόμο, μη κερδοσκοπική πράξη, του Πανεπιστημίου των Ορέων, το οποίο ιδρύθηκε με σκοπό ένα δυναμικό άνοιγμα της Ακαδημαϊκής κοινότητας προς την κοινωνία.
Eίναι γνωστό ότι από τα Ομηρικά έπη, η Πηνελόπη υφαίνει…

Στόχος πρώτος και κύριος, είναι να ξεφύγουμε από τη μίμηση και τον πιθηκισμό του α-νόητου, που παράγει πλήξη και τραυματίζει την ανθρώπινη ψυχή.

Στόχος τρίτος, είναι η δημιουργία καινοτόμων διδακτικών παρεμβάσεων στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Κρήτης.
Στόχος τέταρτος, είναι η κινητοποίηση των ανθρώπων, των πόλεων και της υπαίθρου και η ανάπτυξη οικονομιών μικρής κλίμακας, μέσω μιας προσωπικής ενασχόλησης και παραγωγής με την Υφαντική τέχνη.
Η Αποστολή Πηνελόπη Gandhi υποστηρίζεται από προσωπικότητες που προέρχονται από διάφορους χώρους της επιστήμης και της τέχνης διεθνώς, με επικεφαλής την κ. Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, καθηγητές από το Παν/μιο Κρήτης, από Παν/μια του εξωτερικού, από το Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το Λύκειο Ελληνίδων Χανίων, από το Ευρωπαϊκό Σχολείο, από γιατρούς, φοιτητές και φοιτήτριες, από υφάντριες και υφαντές της Κρήτης.
Συμμετέχουν επίσης, ξεχωριστές γυναίκες με μεγάλο κοινωνικό έργο, από την Ινδία, την Περσία και την Παλαιστίνη. Την έμπνευση και τον συντονισμό της Πηνελόπη Gandhi έχει η κυρία Βαρβάρα Τερζάκη.
Η Πηνελόπη Gandhi, παρουσιάζει την πρώτη μεγάλη δράση της με μία Έκθεση-Διάδραση, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου, από την 1η έως στις 17 Νοεμβρίου 2012 στο Ηράκλειο. Οι παλιές υφάντριες της Κρήτης, μαζί με κοινωνικούς επιστήμονες, παιδαγωγούς, αρχαιολόγους και επιστήμονες άλλων γνωστικών αντικειμένων, θα διδάξουν στα παιδιά των σχολείων της Κρήτης.
Παράλληλα, στον ίδιο χώρο οργανώνει βιωματικές προσεγγίσεις και εργαστηριακού τύπου συζητήσεις υπό την καθοδήγηση της κ. Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, μαζί με τις προσκεκλημένες κυρίες από την Μέση Ανατολή και την Ινδία, τις ντόπιες υφάντριες και
τα παιδιά - μαθητές. Η Αποστολή συντονίζεται από τη κυρία Βαρβάρα Τερζάκη-Παλλήκαρη.
Η Λυσιστράτη έλεγε, ότι θα οργανώσει την πολιτική ζωή όπως οργανώνει το αργαστήρι της, θα καθαρίσει και θα ξεμπλέξει τα νήματα, θα μαζέψει όσα είναι σκορπισμένα, θα τους βάλει όλους σε σειρά και θα υφάνει και μια κάπα για τον Δήμο…
Η Αριάδνη κρατούσε το νήμα-νόημα του πολιτισμού της Κρήτης στα χέρια της...
Η Πηνελόπη Gandhi κρατεί την άκρη του νήματος σήμερα...
Η Έκθεση θα είναι ανοικτή για όλους όσους επιθυμούν να μετέχουν στις βιωματικές/διαδραστικές προσεγγίσεις της Υφαντικής Τέχνης, στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου, από την 1η έως στις 17 Νοεμβρίου 2012 στο Ηράκλειο.
Ταυτότητα Η μακραίωνη και άφθαρτη στο χρόνο κληρονομιά της Υφαντικής τέχνης, της μοναδικής και αρχαιοτέρας πασών χειροτεχνίας, έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη λαϊκή τέχνη της Κρήτης. Μάρτυρες είναι τα λίθινα σφονδύλια, τα αδράχτια και τα άφθονα υφαντικά βάρη, ευρήματα της Νεολιθικής Κρήτης. Η γυναικεία μορφή με τα ανυψωμένα χέρια που συναντάμε στα μινωικά ειδώλια, έχει μακρά ιστορία. Ξεκινά από τα προϊστορικά χρόνια και παραμένει σταθερή στη στάση της μέχρι σήμερα. Αλλάζουν μόνο τα σύμβολα που κρατά, ανάλογα με τη θρησκεία της εποχής.
Σήμερα η γυναίκα στην Κρήτη αγωνίζεται να παραμείνει αταλάντευτη με τα χέρια ανυψωμένα και να συνεχίσει αυτή τη μεγάλη παράδοση της λατρείας, της προσευχής και της δημιουργίας. «... Στη μεγάλη διαδρομή του χρόνου, οι θυγατέρες της Κρήτης ύφαιναν, πλούμιζαν, κεντούσαν υφάσματα μάλλινα, μεταξωτά, μπαμπακερά και λινά με τα χρώματα των φυτών και της πορφύρας. Τα έργα τους, δείγματα μοναδικής ικανότητας και δεξιοτεχνίας, στήριξαν την λαϊκή μνήμη και την ιστορική διάρκεια στο Νησί μας».
Τα τελευταία σαράντα χρόνια, το νήμα της Υφαντικής κινδυνεύει να χαθεί. Την άκρη αυτού του νήματος, θέλουμε να πάρουμε στα χέρια μας με την Αποστολή Πηνελόπη Gandhi και να περπατήσουμε τους δρόμους του νήματος-νοήματος, που δίδει το απείρως εκτατό. Τον δρόμο που οδηγεί στο αίσθημα γαλήνιας βεβαιότητας, όπως συχνά ακούγεται στον τόπο μας, την Κρήτη.
Η Αποστολή Πηνελόπη Gandhi, η Ιερή Τέχνη της Υφαντικής στην Κρήτη σήμερα, αποτελεί μία ακόμη καινοτόμα, μη κερδοσκοπική πράξη, του Πανεπιστημίου των Ορέων, αναβίωσης της Υφαντικής τέχνης και του περίφημου αργαστηριού. Ουσιαστικά, η αποστολή αυτή επιχειρεί να ρίξει τις γέφυρες που συνδέουν το χθες με το σήμερα και να αποδείξει πως ο πολιτισμός επιζεί στην κρητική ψυχή και τροφοδοτεί τη ζωντανή αισθητική της Κρήτης. Αποτελεί μια ανάγκη όλων μας, μέσα από την κρητική κληρονομιά, που δημιούργησαν για τη χαρά και τον πόνο στα μικρά χωριά της Κρήτης, άνθρωποι που είχαν "την αίσθηση του ανήκειν", άνθρωποι της αγνής λαϊκής ευσέβειας. Να βρούμε τον ιερό μας ρόλο, να διασώσουμε τον εαυτό μας από τον κίνδυνο να γίνουμε ανούσιοι, άχρωμοι και οργισμένοι.
Το όνομα Πηνελόπη Gandhi
Στα Ομηρικά έπη, η Πηνελόπη, υφαίνει το μέλλον, προκειμένου να καθυστερήσει τους επίδοξους μνηστήρες, οι οποίοι καραδοκούσαν να αναλάβουν το βασίλειο της Ιθάκης, ολημερίς ύφαινε στον αργαλειό, ενώ όλη τη νύχτα ξήλωνε όσα είχε υφάνει, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφύγει να παραδώσει το βασίλειο του Οδυσσέα, στα χέρια κάποιου άλλου! Ακόμα, ο Γκάντι, ως μία ιδανική έκφραση της μη βίας στον αγώνα εναντίον των κατακτητών της Ινδίας, προέβαλλε την ιδέα της οικιακής παραγωγής υφαντών της χειροτεχνικής κατασκευής των υφαντών, που είχαν ανάγκη οι Ινδοί. Δημιούργησε δε, ένα πρόγραμμα βιοτεχνικής και, με τοπικούς εξαίρετους τεχνίτες. Ο ίδιος, κατασκεύαζε νήματα στον τροχό (το γνωστό τσικρίκι) για να καλύψει τις ανάγκες του. Αυτός και οι οπαδοί του, κατασκεύαζαν μόνοι τους τα ρούχα τους σε χειροκίνητους αργαλειούς. Έτσι πίστευε ότι εκφραζόταν η αγάπη στις ανθρώπινες κινήσεις, η αποφυγή της βίας, η πίστη στην πατρίδα του, η κατάργηση της ανθρώπινης εκμετάλλευσης.
Η εικόνα του, να παρασκευάζει νήμα, έκανε το γύρο του κόσμου και έγινε το σύμβολο μιας παράδοσης με κέντρο την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Όταν τον ρωτούσαν γιατί είχε δίπλα του την ανέμη, εκείνος απαντούσε, ότι πρέπει να επιστρέψουμε στα παραδοτέα των προγόνων μας, στη γη, στις τέχνες και στις τεχνικές μας, η μόνη αληθινή περιουσία μας και ο μόνος τρόπος για να διώξουμε τους κατακτητές, οι οποίοι ελέγχουν το νου, την καρδιά μας και το σώμα μας, δανείζοντας μας, αφού εμείς δεν παράγουμε τίποτα. Ο υπαινιγμός είναι σαφής.
Αποστολή
Η Αποστολή Πηνελόπη Gandhi, αποτελεί μία ακόμη καινοτόμα προσπάθεια στο πλαίσιο δράσεων του Πανεπιστημίου των Ορέων, το οποίο ιδρύθηκε με σκοπό να επιτύχει και το επέτυχε, ένα δυναμικό άνοιγμα της Ακαδημαϊκής Κοινότητας προς την Κοινωνία. Το Πανεπιστήμιο των Ορέων, τα τελευταία πέντε χρόνια, στηριζόμενο μόνο στην εθελοντική υποστήριξη των εκλεκτών μελών-εθελοντών του, έχει καταφέρει να θέσει σε λειτουργία ένα δίκτυο και έναν μηχανισμό δράσεων, που προωθεί την αμοιβαία ανταλλαγή γνώσης και αυθεντίας, σε πολλαπλά επίπεδα και με πολλαπλάσια οφέλη για την Κρητική κοινωνία. Όλοι γνωρίζομε ότι, το μέλλον εξαρτάται από την εφευρετικότητα και την εμπιστοσύνη των ανθρώπων στον εαυτό τους και ακόμη ότι, η στοχευμένη προσοχή θα είναι το αγαθό που θα λείπει περισσότερο, στο μέλλον.
Μοναδική συγκέντρωση, οργάνωση και συντονισμό του νου και του σώματος προσφέρει ο αργαλειός. Είναι χώρος δημιουργίας και πίστης, όπου η αρνητικότητα, η ανησυχία και η ανασφάλεια, δεν έχουν θέση.
Η Αποστολή επικεντρώνεται στην αλήθεια της Κρητικής ζωής, αναδεικνύοντας από τον Μινωικό πολιτισμό μέχρι και σήμερα, την μοναδικότητα της Κρήτης στον κόσμο, ως φωτεινό παράδειγμα συγκρότησης και λειτουργίας ενός συνεκτικού κοινωνικού και οικονομικού ιστού, με όρους που διαμορφώνονται έξω και πέρα από τα στενά όρια της υλιστικής, άχρωμης, και παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας. Στο σημερινό μας κόσμο, στον οποίο η τεχνολογία, ισοπεδώνει κατά κυριολεξία και εξομοιώνει ανθρώπους, περιβάλλοντα και αξιακά συστήματα, μπορεί εύκολα κανείς να καταλάβει, πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη της διατήρησης και της αφοσίωσης στην εθνική ταυτότητα.
Η Πηνελόπη Gandhi -η Ιερή τέχνη της Υφαντικής στην Κρήτη σήμερα- μπορεί να αποτελέσει μια λαμπρή αρχή, για την ανάδειξη και επιστροφή στις τέχνες των χεριών και της ψυχής, συνεχίζοντας την από αιώνων παράδοση, το χειροποίητο να διευρύνει την ειλικρίνεια του σύμπαντος.
Η υφαντική τέχνη ενώνει το αληθινό με το συμβολικό. Η Αριάδνη κρατούσε το νήμα -νόημα του πολιτισμού της Κρήτης στα χέρια της... Η Λυσιστράτη έλεγε ότι, θα οργανώσει την πολιτική ζωή όπως το αργαστήρι της. Θα ξεμπλέξει τα νήματα, θα μαζέψει όσα είναι σκορπισμένα, θα τους βάλει όλους σε σειρά και θα υφάνει και μια κάπα, για τον Δήμο... Ίρις Τζαχίλη.
Το κέντρο Έρευνας της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, με την κ.Αικ.Καμηλάκη και την κ.Λουίζα Καραπιδάκη, το Πανεπιστήμιο Κρήτης με τους καθηγητές κ.Πέλλα Καλογιαννάκη, κ.Κωνσταντίνο Καρρά, κ.Δημήτρη Καραγιώργο, κ.Νικόλαο Σταμπολίδη και κ.Ίρις Τζαχίλη, το Πανεπιστήμιο των Ορέων, το Λύκειο Ελληνίδων Χανίων και άλλοι φορείς παιδείας και πολιτισμού, αρχίζουν από την Κρήτη και πιστεύουν πως θα μπορέσουν να υλοποιήσουν την Αποστολή Πηνελόπη Gandhi και στον υπόλοιπο κόσμο.
Η έμπνευση μας
Στον τόπο που μεγαλώσαμε στη Κρήτη, ο ήχος από το πέταλο του αργαλειού, συναντούσε τη μαγική φωνή του Μουντάκη και των άλλων λυράρηδων, δίδοντας ένα ήχο που, νομίζαμε ότι είναι ο ήχος, που έρχεται απευθείας από το Θεό. Με το αργαστήρι, συμπλήρωμα-προέκταση του σώματος της γυναίκας, ένα σύμβολο και ένα αληθινό εργαστήρι ζωής, δημιουργίας και οικονομίας. Τα τελευταία χρόνια, όσα αργαστήρια δεν κάηκαν στις ξυλόσομπες, τα περισσότερα λιποθυμούν σε κάποια υπόγεια και μερικά ελάχιστα άλλα, βρίσκονται στα μουσεία! Κάθε χωριό διαθέτει ένα μικρό δημόσιο χώρο και μέσα ένα μικρό "νεκροταφείο" αντικειμένων καθημερινής λατρείας, ενός πολιτισμού τόσο γοητευτικού, αυθεντικού και αυτάρκη!
Είναι λοιπόν αμαρτία και άδικο, αυτή η τέχνη των χεριών, που πρωτοφάνηκε με την ακμή των μινωικών χρόνων, το Βυζάντιο, τη Βενετοκρατία, άντεξε την Τουρκοκρατία και έφτασε ως την εποχή μας, να εγκαταλειφθεί και να εγκαταλείψει..
Μέγα αγαθό και πρώτο, αποκαλεί τη τέχνη του αργαλειού, η Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Κρήτης, κυρία Ίρις Τζαχίλη και είναι μια μεγάλη αλήθεια.
Έμπνευση και οδηγία για εμένα και για όλη την ομάδα, υπήρξε η Φλωρεντίνη Σκουλούδη-Καλούτση, η οποία περί το 1910 στην μητρόπολη της Κρήτης, τα Χανιά, βυθίζει την έμπνευση της στις ρίζες του πανάρχαιου κρητικού πολιτισμού και κάνει, έκαμε ολική επαναφορά του αργαστηριού. Στην Κρήτη της εποχής εκείνης, πολλές γυναίκες είχαν εγκαταλείψει τον αργαλειό και ασχολούντο περισσότερο με χειροτεχνίες, επηρεασμένες από την τότε Ευρώπη.
Μεγάλη έμπνευση μας έδωσε η συχνή επαφή μας με τους ανθρώπους των ορεινών και απομακρυσμένων περιοχών της Κρήτης και των γύρω νησιών, μέσα από τις δράσεις του Πανεπιστημίου των Ορέων, άνθρωποι οι οποίοι εκπροσωπούν με τρόπο γνήσιο τον πολιτισμό του νησιού και παράλληλα συντηρούν, διαδίδουν και μιλούν για τη τέχνη του Αργαλειού και των Υφαντών. Στο ξεκίνημα μας η συμμετοχή και η ανταπόκριση των γυναικών, ήταν συγκρατημένη στη συνέχεια όμως, τον τελευταίο χρόνο ιδιαίτερα, άλλαξε πολύ η διάθεσή τους, ίσως να βοηθούν και οι καιροί οι δύσκολοι που περνούμε σε πολλαπλά επίπεδα…
Πολύ πριν έλθουν αυτές οι δύσκολες μέρες, από το Πανεπιστήμιο των Ορέων είχαν τεθεί δημόσια, το θέμα της ανάγκης, επιστροφής στις τέχνες των χεριών, στην δημιουργία Σχολών Υφαντικής, καθώς και άλλων λαϊκών τεχνών, που χάνονται μέρα με τη μέρα.
Έχει μεγάλη ηθική αξία, η στροφή στην αλήθεια.. του χειροποίητου, την αλήθεια της δημιουργίας και της αυτάρκειας.
Η καλπάζουσα δυστυχία του καιρού μας, πρέπει να μας οδηγήσει στην ειρήνη, στην ομόνοια, μέσα από τις δυνάμεις που διαθέτουμε. Η σύνδεση της τέχνης της Υφαντικής ως τρόπου ζωής, με κάποιας μορφής πολιτική στάση, ήταν γνωστή από την αρχαιότητα. Η ισότητα και η δικαιοσύνη μπορεί να έλθουν δίχως βία, μέσα από την άσκηση του σώματος, του νου, των χεριών.
Οι στόχοι
Η Πηνελόπη Gandhi, είναι ένα κοινωνικό συλλογικό αφήγημα, με το μίτο να ενώνει το παρελθόν με το μέλλον. Αγωνίζεται με τον Έλληνα νου της, που την μπόλιασε η ζωή με όλη της τη δύναμη, για να αξιώσει δόξα και τιμή, στα αιωνίως ακατάλυτα…
Στόχος πρώτος και κύριος, είναι να ξεφύγουμε από τη μίμηση και τον πιθηκισμό του Α-νοήτου, που παράγει πλήξη και τραυματίζει την ψυχή. Όταν παράγεις με τα χέρια σου, παίζεις με το φως, παράγεις πρόταση ζωής. Μακριά από την κρατούσα λογική του πλεονάσματος "μηδέν", που συνηθίσαμε.
Στόχος δεύτερος, η τοποθέτηση-στήσιμο και λειτουργία 100 αργαστηριών, σε σπίτια νέων γυναικών της Κρήτης, που θα διδαχθούν την τέχνη της υφαντικής από τις λαϊκές υφάντριες, υπερήλικες πλέον…
Στόχος τρίτος, είναι η δημιουργία Καινοτόμων διδακτικών παρεμβάσεων στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Κρήτης, από αυτή τη σχολική χρονιά σε πρώτο στάδιο και σε συνεργασία με καθηγητές από το τμήμα Παιδαγωγικών του Πανεπιστήμιου Κρήτης, του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών και το Υπουργείο Παιδείας.
Οι παρεμβάσεις αυτές θα αποτελέσουν, μια πραγματική καινοτομία στο χώρο της εκπαίδευσης στο πλαίσιο της διδασκαλίας πολιτιστικών αξιών, διδασκαλία που έχει μεγάλη ανάγκη ο μαθητικός πληθυσμός και η σύγχρονη συγκυρία. Μάλιστα, η πολιτεία είναι ανάγκη να είναι αρωγός αυτής της προσπάθειας, στηρίζοντας θεσμικά και οικονομικά, την υπόθεση της ένταξης της δράσης αυτής στο Ελληνικό σχολείο. Η ένταξη αυτή, θα γίνει πειραματικά και να εξελιχθεί/εξαπλωθεί στη συνέχεια, μετά και από την σχετική μόρφωση και επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών, που θα αναλάβουν να υλοποιήσουν τη καινοτόμο αυτή δράση
Στόχος τέταρτος, ήδη υλοποιείται από το 2008 και αφορά στην οργάνωση και υλοποίηση διαφόρων δράσεων, επί τόπου επισκέψεων, συζητήσεων και ανταλλαγή γνώσεων, καταγραφών και βιντεοσκοπήσεων των συναντήσεων, καθώς και των διηγήσεων και των έργων που διατηρούνται ακόμη στις κασέλες των σπιτιών. Οργανώνει παράλληλα εκδηλώσεις και κεντρικές Εκθέσεις-Διαδράσεις. Επιμελείται δε, την κυκλοφορία και έκδοση του πολύτιμου και αδημοσίευτου υλικού που συλλέγεται, από την ομάδα της Πηνελόπη Gandhi τα τελευταία χρόνια.
Στόχος πέμπτος, είναι η ευαισθητοποίηση των ανθρώπων, γυναικών και ανδρών, αποτελεί το κύριο μέλημα της Αποστολής, η οποία όχι μόνον θα συμβάλει στη διατήρηση και διάδοση στη νέα γενιά, αλλά θα μπορέσει να βοηθήσει πολλά νοικοκυριά και ανθρώπους της πόλης και της υπαίθρου, με την προσωπική τους ενασχόληση και παραγωγή, να αναπτύξουν οικονομία μικρής κλίμακας, μεγάλης αξίας. Προς την κατεύθυνση αυτή, θεωρούμε πολύ σημαντική τη δράση αυτή στο πλαίσιο του σχολείου, ως καινοτόμο δράση, ενταγμένη στο Αναλυτικό Πρόγραμμα του Σχολείου. Η πολιτιστική κληρονομιά, η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν, η σύνδεση των γενεών και των αξιών τους, αλλά και ζητήματα περιβαλλοντικής, αισθητικής, μουσικής αγωγής, η επανα- διεθνοποίηση του κρητικού/ελληνικού πολιτισμού, κ.λπ. θα μπορούσαν να είναι μερικά μόνον από τα οφέλη και τους στόχους μιας τέτοιας δράσης, τέχνης και πολιτισμού στο σχολικό περιβάλλον..
Πηνελόπη Gandhi και η οικονομία
Όταν ξεκίνησε το Πανεπιστήμιο των Ορέων, πριν από πέντε χρόνια και στις επισκέψεις μας στα χωριά σχεδόν προφητικά αναφερόμαστε σ´ αυτά που επρόκειτο να συμβούν.
Πολλοί μας άκουγαν αλλά κανείς δε μας πίστεψε. Μιλούσαμε για την ανάγκη να παράξουμε και να δημιουργήσομε εμείς οι ίδιοι με τα χέρια μας, ότι χρειαζόμαστε για να ζήσομε στην καθημερινότητά μας. Πριν από 30 χρόνια ακόμη, την οικονομία μικρής κλίμακας στην Κρήτη, την κρατούσαν οι γυναίκες στα χέρια τους. Ήταν ελάχιστα τα σπίτια που οι γυναίκες δεν παρήγαγαν κυρίως ότι χρειαζόταν το νοικοκυριό, το σπίτι τους. Στόλιζαν τους τοίχους, έφτιαχναν τα σκεύη της καθημερινής λατρείας τους (λάτρα) με τα χέρια τους, καλλιεργούσαν τη γη, ασκούνταν στη ταπείνωση, έθαβαν τους νεκρούς τους, και λάτρευαν το Θεό. Τα πλούσια φορέματα τους ήταν υφασμένα στον αργαλειό τους. Ύφαιναν, από το πρώτο ρουχαλάκι του μωρού, μέχρι και αυτό που έπαιρναν στον θάνατό τους. Σήμερα, όλα αγοράζονται από τους Κινέζους, οι οποίοι πήραν τις μόστρες τα σχέδια και τα ξόμπλια της Κρήτης, ποιος Θεός ξέρει που και πως, και στη συνέχεια τα πωλούν σε εμάς τούς ίδιους. Εμείς τα πουλάμε σε ντόπιους και σε ξένους ως…...Κρητικά υφαντά.
Ευτυχώς, η κοινωνία μας διαθέτει σοβαρές δυνάμεις αντιμετώπισης του επικίνδυνου λαϊκισμού και του πανικού της εποχής. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι παντού υπάρχουν ομάδες σε όλα τα επίπεδα που μπορούν να κάμουν την διαφορά.
Η ομάδα της Αποστολής Πηνελόπη Gandhi, είναι μια τέτοια ομάδα ανθρώπων πρωτοποριακών, οι οποίοι συγκρότησαν έναν άξονα αξιόπιστων ιδεών και προτάσεων και τις κάνουν έργο.
Γνωρίζομε ότι, ο πανικός και η καταστροφολογία δεν ωφελούν κανέναν. Όλοι έχουμε ανάγκη από ενθάρρυνση και διψούμε για ανάταση, μόνη ελπίδα να ξαναγεννηθεί η προ πολλού καταποντισμένη δικαιοσύνη.
Η Ομάδα μας
Η ομάδα της Αποστολής, υποστηρίζεται από προσωπικότητες που προέρχονται από διάφορους χώρους της Επιστήμης και της Τέχνης διεθνώς, με επικεφαλή την κυρία Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, από καθηγητές του Πανεπιστημίου Κρήτης ,το Κέντρο Έρευνας της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το Λύκειο Ελληνίδων Χανίων, το Ευρωπαϊκό Σχολείο, υφάντριες και υφαντές της Κρήτης, εκπαιδευτικούς, ιατρούς, ανθρώπους που με ευσέβεια, συντήρησαν στο εικονοστάσι τους, τις φυτικές βαφές και τα φυσικά νήματα. Συμμετέχουν επίσης σημαντικές προσωπικότητες με μεγάλο κοινωνικό έργο, από την Ινδία, την Περσία και την Παλαιστίνη, μαζί με το Πανεπιστήμιο των Ορέων. Είναι πάρα πολλοί, όλοι εκείνοι που συμμετέχουν, περίπου 80 υφάντριες είναι έτοιμες, από τη Γραμβούσα ως τη Ζάκρο, να ξαναπιάσουν το πέταλο και να υφάνουν πλουμιά και ξόμπλια, να περπατήσουν το δρόμο του νήματος, που είναι ο δρόμος της Κρήτης.
Την έμπνευση και τον συντονισμό της Πηνελόπη Gandhi, έχει η κυρία Βαρβάρα Τερζάκη.
Θεωρούμε πως, τίποτα δεν έχει επηρεάσει τόσο πολύ την ψυχή του ανθρώπου, όσο η απώλεια της σιωπής και της αυτοσυγκέντρωσης, κάτι που ήταν δεδομένο ακόμα και πριν από λίγα χρόνια. Η ζωντανή παράδοση, το αργό ξεδίπλωμα του χρόνου, έχουν αξία, έχουν δύναμη και λειτουργούν τη ψυχή σε άλλα επίπεδα άλλωστε, "Ουδέποτε νοεί η ψυχή άνευ φαντάσματος".
Χρονοδιάγραμμα
Η ομάδα της Αποστολής Πηνελόπη Gandhi υλοποιεί εδώ και αρκετούς μήνες, διάφορες δράσεις, επί τόπου επισκέψεις, συζητήσεις και ανταλλαγή γνώσεων, καταγραφές και βιντεοσκοπήσεις των συναντήσεων, καθώς και των διηγήσεων και των έργων που διατηρούνται.
Παράλληλα, δρομολογούνται και εκδηλώσεις κεντρικές, εκθέσεις, καινοτόμες διδακτικές παρεμβάσεις στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Κρήτης αρχικώς, καθώς επίσης και κυκλοφορία και έκδοση του πολύτιμου και αδημοσίευτου υλικού που αφορά στην Πηνελόπη Gandhi.
Επίσημα, ξεκινά η πρώτη δράση την 1η Νοεμβρίου 2012, με μια δεκαπενθήμερη Έκθεση-Διάδραση, που θα πραγματοποιείται καθημερινά στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο. Στο πλαίσιο της Έκθεσης, θα λειτουργούν τέσσερα αργαλειά, από τους τέσσερις νομούς της Κρήτης με λαϊκές υφάντριες, που θα ερμηνεύουν με τρόπο κανονικό την τέχνη του αργαστηριού.
Τη διαδικασία από το καθαρό χωράφι, στο καθαρό πρόβατο, στη δημιουργία του νήματος που είναι φυσικό, το βαμβάκι, το μαλλί, το μετάξι και το λινάρι, βαμμένα με χρώματα από τη φύση. Να μας ορμηνέψουν για το χρόνο που δεν είναι χρήμα, δεν μετριέται με εργατοώρες αλλά είναι συθέμελα το είναι τους, η αναπνοή, η σκέψη, η μοίρα και το μοιρολόι, το τραγούδι μαζί με τη δόξα και τη δοξασία.
Όλα αυτά δεν ελέγχονται από την... Τρόικα, δεν ερμηνεύονται με standards ευρωπαϊκά, δεν υποβαθμίζονται από κανένα οίκο ..αξιολόγησης.
Οικονομικοί Πόροι
Μέχρι τώρα, όλοι εμείς που μετέχουμε στην ομάδα της Πηνελόπης Gandhi, προσπαθούμε εκ των ενόντων, με δικά μας χρήματα. Δεν έχουμε κανένα οικονομικό πόρο, έως και σήμερα. Ίσως αυτό να είναι και το συγκριτικό μας πλεονέκτημα.
Ελπίζομε να εμπνευστούν κάποιοι άνθρωποι, από την έμπνευση και τον αγώνα μας και να υποστηρίξουν την ιερή αυτή Αποστολή, που διασώζει και προβάλλει τις εθνικές μας ρίζες. Την υφαντική τέχνη που όπως και όλες οι λαϊκές τέχνες, συμβολίζουν την κληρονομιά, τις αξίες, την ψυχή.
Το όνειρό μας
Το τελικό αποτέλεσμα είναι να δούμε την Κρήτη να «υφαίνει και να ξ υφαίνει στο γύρισμα του χρόνου, μαζί με την υπόλοιπη Ελλάδα και να είναι πιο σίγουρη γι αυτό που έκανε πάντοτε και τη διαφορά της. Αυτό είναι η φιλοδοξία μας, η ελπίδα μας, το όνειρό μας…
Ίσως και η υπερβολή της, μια που δεν βολεύτηκε ποτέ και δεν αρκέστηκε ...
Πηνελόπη Gandhi
Ανοικτή εθελοντική προσπάθεια
Το Πανεπιστήμιο των Ορέων και η Πηνελόπη Gandhi, είναι ανοιχτή σε όλους όσους επιθυμούν, εντός και εκτός συνόρων, να προσφέρουν εθελοντικά και αλληλέγγυα τις υπηρεσίες και τις γνώσεις τους.
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΡΕΘΕΜΝΟΣ
«ΟΙ ΚΥΡΑΤΖΗΔΕΣ»
Του Ιωάννη Μιχ. Δογανή
Παλαιότερα χρόνια, που δεν υπήρχε αυτοκινητιστική συγκοινωνία οι μεταφορές των προϊόντων από τα χωριά του Νομού στην πόλη, γίνονταν με μουλάρια και γαϊδουράκια. Χρειαζότανε ολόκληρη μέρα για να διασχίσουν οι άνθρωποι την απόσταση από τα απομακρυσμένα χωριά για να φθάσουν στη Χώρα ως αποκαλούσαν το Ρέθυμνο.
Αφάνταστοι ήταν οι κόποι και οι ταλαιπωρίες των επισκεπτών. Οι δρόμοι ήσαν καλντεριμένιοι και ανώμαλοι. Αν ήσαν χωματένιοι ήσαν αδιάβατοι κατά τον χειμώνα από τις λάσπες…
Η βροχή τους έκανε μουσκίδι. Το δριμύ ψύχος τους βελόνιαζε. Ο καύσωνας του καλοκαιριού τους έψηνε Πεζοί ή καβαλλαραίοι μικρή ήταν η διαφορά!
Είτε ανέβαιναν τις ανηφοριές είτε κατέβαιναν στις κατηφοριές τα γαϊδουράκια σταματούσαν υπό το βάρος του καβαλάρη αφεντικού. Αναγκαζόταν τότε να (ξεπεζεύουν) κατέρχονται. Αν ήσαν φορτωμένα τα υπομονητικά τετράποδα, οι συνοδοί των τα βάσταζαν για να προχωρούν. Αλλιώς περπατούσαν ζάλο-ζάλο, μετρούσαν τα βήματα όσοι είχαν μουλάρια τα κατάφερναν καλύτερα, προχωρούσαν με άνεση και έφταναν στον προορισμό τους συντομότερα. Τις μεταφορές των εκτελούσαν ξεκούραστα και ανεχόλιαστα. Απόσταση 30 χιλιομέτρων διανυότανε σε 6-7 ώρες, ξεκινούσαν το πρωί για να φθάσουν στη Χώρα το μεσημέρι. Διέθεταν το απόγευμα για τα πουσούνια των (προμήθειες- ψώνια) διανυκτέρευαν σε γνωστά πανδοχεία τότε που διέθεταν στάβλο για τα ζώα, φαγητό για τους πελάτες και οντάδες για ύπνο. Λιγοστοί κοιμόνταν σε Ξενοδοχεία ύπνου.
Το πρωί της επόμενης έπαιρναν το δρόμο της επιστροφής. Απόσταση 50 χιλιομέτρων διανυότανε σε 15 ώρες. Αυτοί πολλές φορές διανυκτέρευαν εις υπάρχοντα ενδιάμεσα χάνια, ως τις Καρές, της Πέτρας, του Δούλγερη, του Χλιαούτη, του Αδάμη το Ντουκιάνι κ.τ.λ. Βάσανα και κακό.
Ολόκληρη ζωή χρειαζότανε να κανείς τις μεταφορές για να χτίσεις σπίτι με κεραμίδια ή οντά με σανίδια, απαιτούνταν πολλοί παράδες για να πλερώνεις «Κυρατζήδες» ή επαγγελματίες μεταφορείς.
Συνεταιρίζονταν ανά δυό η τρείς σε μια παρέα, καθένας τους είχε δυο δυνατά μουλάρια, με αυτά εκτελούσαν ξένες μεταφορές. Έπαιρναν «κυρά» κατ οκάν ανάλογα με την απόσταση και το είδος του φορτίου. Μισή ως μια δραχμή, το αγώι ως λέμε σήμερον.
Οι κυρατζήδες ή αγωγιάτες εξυπηρετούσαν τότε μια κατάσταση ανάγκης. Προσέφεραν υπηρεσία εις τους βασανιζόμενους χωρικούς, με το αζημίωτο. Μετέφεραν τα προιόντα από τα χωριά στην πόλη, λάδι , χαρούπι, βελανίδι, πυρήνα. Στον Πλακιά και Δαμνόνι και επέστρεφαν κατάφορτοι από είδη εμπορίου όπως σαπούνι, όσπρια, ρύζι, φρίσσες, μπακαλιάρο κ.τ.λ
Διπλό αγώι λοιπόν, το είχαν δίπορτο, σπάνια επανέρχονταν αδειανοί.
Δημοσιογραφική έρευνα-Επιμέλεια-Ρετουσάρισμα
Ιωάννης Μιχ. Δογάνης
Συνταξιούχος Βιβλιοθηκάριος
http://topaliorethemnos.blogspot.com/
Απόσπασμα από το βιβλίο
«ΟΙ ΚΑΤΑΧΑΝΑΔΕΣ»
του Α. Σταυρουλάκη
(Κρητικές Ηθογραφίες)
Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2012
Έκκληση του Γιάννη Μιχελογιαννάκη στους πολίτες
Nα καταθέσουν «δικαιολογητικά» μη απόδοσης οφειλών προς το κράτος.
Πρόταση – έκκληση απευθύνει ο ανεξάρτητος βουλευτής Ηρακλείου, Γιάννης Μιχελογιαννάκης, στους πολίτες της Ελλάδος να καταθέσουν - όπως αναφέρει- τα παρακάτω ως «δικαιολογητικά» μη απόδοσης οφειλών προς το κράτος!
Αναλυτικά, αναφέρει:
"1. Η ανεπάρκεια της κυβέρνησης κατάφερε να υπάρχουν :
• Μη εισπραχθέντα 8,2 δις ευρώ.
• Ανείσπρακτα βεβαιωμένα στο ΣΔΟΕ 3,75 δις ευρώ.
• Ανείσπρακτα χρήματα από τις 170.000 εκκρεμείς υποθέσεις.
"1. Η ανεπάρκεια της κυβέρνησης κατάφερε να υπάρχουν :
• Μη εισπραχθέντα 8,2 δις ευρώ.
• Ανείσπρακτα βεβαιωμένα στο ΣΔΟΕ 3,75 δις ευρώ.
• Ανείσπρακτα χρήματα από τις 170.000 εκκρεμείς υποθέσεις.
2. Το κράτος το μήνα Δεκέμβριο περιμένει να εισπράξει :
• Από το φόρο εισοδήματος 1,11 δις ευρώ.
• Από το Φ.Π.Α. 1,12 δις ευρώ.
• Από ειδικούς φόρους κατανάλωσης 1,8 δις ευρώ.
• Φόρους από την ακίνητη περιουσία 231 εκατ. ευρώ.
• Τέλη κυκλοφορίας 1,1 δις ευρώ.
Δηλαδή Σύνολο 5,36 δις ευρώ.
3. Οι πολίτες έχασαν μέσα σε τρία χρόνια από το Α.Ε.Π 50 δις και από την σωρευτική ύφεση το 25% του εισοδήματος τους.
4. Ο κάθε πολίτης περιμένει μέσα στον Δεκέμβριο να πληρώσει :
• Τέλη κυκλοφορίας.
• Το απλήρωτο ΦΑΠ του 2010.
• Το απλήρωτο ΦΑΠ του 2011
• Την μια εκ των πέντε δόσεων του χαρατσιού της ΔΕΗ.
• Την μια εκ των εφτά δόσεων της εφορίας.
• Την επικείμενη δόση του φόρου επιτηδεύματος.
• Την επικείμενη δόση του νέου φορολογικού με προαποφασισμένες, τις μειώσεις οικογενειακών επιδομάτων, τις μειώσεις αναπηρικών επιδομάτων, τις μειώσεις φοροαπαλλαγών και το νέο τέλος από τα αγροτεμάχια.
Βάση των παραπάνω εγώ ο επονομαζόμενος «έλληνας πολίτης …..» έχοντας υπόψη :
• Την απόφαση ολομέλειας του Άρειου Πάγου.
• Την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
• Την απόφαση των Πρωτοδικείων Χαλκίδας και Ξάνθης.
• Την απόφαση της Επιστημονικής Επιτροπής της βουλής.
• Την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αναφορικά με το χαράτσι της ΔΕΗ.
Δηλώνω ότι, αν δεν υπάρξει συμψηφισμός του δημοσίου με τα παραπάνω χρωστούμενα, αν δεν ξεκαθαριστεί η ιστορία του χαρατσιού, και για συνταγματικούς λόγους και για λόγους ανέχειας, δεν θα πληρώσω όλα αυτά που σε μερικές μέρες θα έρθουν στο σπίτι μου.
• Από το φόρο εισοδήματος 1,11 δις ευρώ.
• Από το Φ.Π.Α. 1,12 δις ευρώ.
• Από ειδικούς φόρους κατανάλωσης 1,8 δις ευρώ.
• Φόρους από την ακίνητη περιουσία 231 εκατ. ευρώ.
• Τέλη κυκλοφορίας 1,1 δις ευρώ.
Δηλαδή Σύνολο 5,36 δις ευρώ.
3. Οι πολίτες έχασαν μέσα σε τρία χρόνια από το Α.Ε.Π 50 δις και από την σωρευτική ύφεση το 25% του εισοδήματος τους.
4. Ο κάθε πολίτης περιμένει μέσα στον Δεκέμβριο να πληρώσει :
• Τέλη κυκλοφορίας.
• Το απλήρωτο ΦΑΠ του 2010.
• Το απλήρωτο ΦΑΠ του 2011
• Την μια εκ των πέντε δόσεων του χαρατσιού της ΔΕΗ.
• Την μια εκ των εφτά δόσεων της εφορίας.
• Την επικείμενη δόση του φόρου επιτηδεύματος.
• Την επικείμενη δόση του νέου φορολογικού με προαποφασισμένες, τις μειώσεις οικογενειακών επιδομάτων, τις μειώσεις αναπηρικών επιδομάτων, τις μειώσεις φοροαπαλλαγών και το νέο τέλος από τα αγροτεμάχια.
Βάση των παραπάνω εγώ ο επονομαζόμενος «έλληνας πολίτης …..» έχοντας υπόψη :
• Την απόφαση ολομέλειας του Άρειου Πάγου.
• Την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
• Την απόφαση των Πρωτοδικείων Χαλκίδας και Ξάνθης.
• Την απόφαση της Επιστημονικής Επιτροπής της βουλής.
• Την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αναφορικά με το χαράτσι της ΔΕΗ.
Δηλώνω ότι, αν δεν υπάρξει συμψηφισμός του δημοσίου με τα παραπάνω χρωστούμενα, αν δεν ξεκαθαριστεί η ιστορία του χαρατσιού, και για συνταγματικούς λόγους και για λόγους ανέχειας, δεν θα πληρώσω όλα αυτά που σε μερικές μέρες θα έρθουν στο σπίτι μου.
Ο πενταπλασιασμός των αυτοκτονιών, τα 3,5 εκατομμύρια πολιτών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, το 1,5 εκατομμύριο ανέργων και οι 2.000 μαθητές που το ίδιο το Υπουργείο παρακάλεσε να τους σιτίσει η Αρχιεπισκοπή, αποτελούν περίτρανη απόδειξη του δίκαιου αιτήματος μου.
«Ο επονομαζόμενος έλληνας πολίτης».
________________________________
http://www.cretalive.gr/crete/view/ekklhsh-tou-giannh-michelogiannakh-stous-polites/53606Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012
Το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου και ο γενναίος φρούραρχος Ι. Δημακόπουλος
Του Νίκου Ι. Κωστάρα
Το
όνομα της ιστορικής Ι. Μονής Αρκαδίου δεν είναι άσχετη με την αρκαδική της
ρίζα. Έλαβε το όνομα «Αρκάδιον» εκ της αρχαίας πόλεως Αρκαδίας, η οποία μετά το
χριστιανισμό τιμήθηκε δια της τρίτης επισκοπής της νήσου. Το ριζικό της συνδέθηκε
με τον Αρκάδα φρούραρχο Ιωάννη Κ. Δημακόπουλο, τελευταίο πρόμαχο στο ολοκαύτωμα
της. Η παράδοση μεταδίδει πως το μοναστήρι αυτό χτίστηκε όταν αυτοκράτορας στο
Βυζάντιο ήταν ο Ηράκλειος. Είναι ριζωμένο στη ΒΔ άκρη του Ψηλορείτη, 22 χλμ.
από το Ρέθυμνο.
Η
μονή ήταν σταυροπηγική και αποτελούσε φρουριακό συγκρότημα. Υπήρξε κέντρο
γραμμάτων και ασφαλώς είχε πλουσιότατη βιβλιοθήκη. Ακόμη υπήρξε και κέντρο
ελληνικών χειρογράφων. Στην Επανάσταση του 182! η μονή έγινε καταφύγιο των
χριστιανών αλλά και κέντρο των επαναστατών γι’ αυτό και οι Τούρκοι του Ρεθύμνου
το κατέστρεψαν. Στην περίοδο της Αιγυπτιοκρατίας (1830-1840) δόθηκε άδεια για
την επισκευή του.
Η
Επανάσταση του 1866 αποτελεί το σπουδαιότερο γεγονός της ιστορίας της Μονής. Η
θέση της είχε σπουδαία στρατηγική σημασία, συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις
επαρχίες Ρεθύμνου, Μυλοποτάμου και Αμαρίου, και συγκεντρώθηκαν εκεί 1.500
επαναστάτες με αρχηγό τον Χατζημιχάλη Γιάνναρη. Εξέλεξαν πληρεξουσίους και
πρόεδρο το σαραντάχρονο ηγούμενο Γαβριήλ Μαρινάκη, εξέχουσα και επιβλητική
προσωπικότητα.
Η
Κρητική Επανάσταση του 1866 συγκίνησε το Πανελλήνιο και πολλοί εκ της
Ελεύθερης Ελλάδος έσπευσαν να ενισχύσουν τον κρητικό αγώνα και να πατάξουν το
αιμοσταγές τέρας. Πρώτος μεταξύ των πρώτων ο συνταγματάρχης του Ελληνικού Στρατού
Πάνος Κορωναίος έσπευσε προς βοήθεια των επαναστατών, ακολουθούμενος από
εθελοντές. Μεταξύ αυτών και ο ανθυπολοχαγός |ωάννης Κ. Δημακόπουλος από τη
Βυτίνα Αρκαδίας. Γιος του Κων/νου Δημακόπουλου, αξιωματικού χωροφυλακής. Γεννήθηκε
στην Τρίπολη στις 21 Μαρτίου
1835. Περατώσας τις γυμνασιακές
του σπουδές στην Τρίπολη εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων και αποφοίτησε με το βαθμό του ανθυπασπιστού και προήχθη με το βαθμό του ανθυπολοχαγού.
Εκτιμήθηκε για τις
ικανότητες του από τον στρατηγό
Γενναίο Κολοκοτρώνη και έγινε υπασπιστής του. Μέσα του έκαιε η φλόγα του πατριωτισμού και ήθελε να
φανεί χρήσιμος στην
πατρίδα. όταν εξερράγη η Επανάσταση
της Θεσσαλίας το 1854 κατατάχθηκε
εθελοντής και πολέμησε και όταν ματαιώθηκε γύρισε στη θέση του. Με την
Κρητική Επανάσταση, ζήτησε άδεια από το
Υπουργείο Στρατιωτικών, η οποία δεν έγινε αποδεκτή αλλά ο φλογερός
ανθυπολοχαγός μπήκε σε πλοίο και έφθασε
στις 24 Σεπτεμβρίου 1866 στα παράλια
του Ρεθύμνου στον όρμο Μπαλί Μυλοποτάμου
με κατεύθυνση τη Μονή Αρκαδίου. Έδρα
της Επαναστατικής Επιτροπής Ρεθύμνου
είχε οριστεί η Μονή Αρκαδίου με αρχηγό τον συνταγματάρχη Πάνο Κορωναίο.
Ο Κορωναίος διόρισε φρούραρχο τον άξιο ανθυπολοχαγό Ιωάννη Δημακόπουλο,
συνεπικουρούμενο από τον γενναίο ηγούμενο Γαβριήλ Μαρινάκη. Πάντως ο Κορωναίος
είπε στον ηγούμενο ότι το Αρκάδι δεν είναι κατάλληλο για άμυνα. Αλλά ο
ηγούμενος, οι καλόγεροι και ο Δασκαλάκης επέμεναν και έμειναν. Τότε ο Κορωναίος αποφάσισε να εξέλθει για να
συλλέξει ικανό αριθμό πολεμιστών για να χτυπήσει τους Τούρκους. Φεύγοντας
ρώτησε τον Δημακόπουλο: Θέλεις να υπερασπιστείς
το Αρκάδι μέχρι τελευταίας πνοής;
— Ναι, θέλω να εκτελέσω τις διαταγές σας κατά γράμμα, απάντησε ο γενναίος στρατιώτης και εκράτησε
το λόγο του.
Στο Αρκάδι είχαν καταφύγει πολλά γυναικόπαιδα από τα
γύρω χωριά, κοντά στους προστάτες τους,
που κρατούσαν το τουφέκι. Στη
Μονή βρέθηκαν 900 γυναικόπαιδα και 265 πολεμιστές. Το φρόνημα των ήταν ακμαιότατο. Οι ιερωμένοι έψαλαν τροπάρια και οι λαϊκοί τραγουδούσαν ηρωικά
λαϊκά τραγούδια:
Χαίρεστε άντρες, χαίρεστε, χαίρεστε πολεμάρχοι
Μα τουτ’ η μέρα θα γραφτεί και πάντα δόξα θα ‘χει.
Δεν τη βαστώ ‘γω τη σκλαβιά στον κόσμο τον απάνω
Και το ‘χω πίκρα μου να ζω, χαρά μου να πωθάνω.
Χαίρεστε, άντρες, χαίρεστε, χαίρεστε παλικάρια
μα ο πόλεμος εδόθηκε τσ’ άντρες και στα λιοντάρια.
Στις 8 Νοεμβρίου 1866 ο Μουσταφάς πασάς
Κιριτλής πολιόρκησε τη Μονή Αρκαδίου
με δύναμη 20.000 άνδρες και 6 κανόνια.
Ένας πολεμιστής φέρνει την είδηση στον ηγούμενο: Οι Τούρκοι περικύκλωσαν
το Αρκάδι. Ο Γαβριήλ έκανε το σταυρό του
και είπε στο εκκλησιαζόμενο πλήρωμα:
Παιδιά μου, θάνατος δεν υπάρχει! Ας
πολεμήσομε ηρωικά για να πάμε στον Πλάστη με καθαρό μέτωπο. Ζήτω ο Πόλεμος! Ζήτω η Ελευθερία! Ζήτω.
Οι πολεμιστές πήραν τις θέσεις τους. Ο Σουλεΐμάν Βέης τους καλεί από το ύψωμα Κόρε να παραδοθούν. Την απάντηση την έδωσαν
τα όπλα των πολιορκούμενων. Η επίθεση άρχισε
αφού ο Γαβριήλ και ο Δημακόπουλος απέρριψαν τις προτάσεις για παράδοση.
Παρά τις δυνάμεις τους οι Τούρκοι δεν
κατάφεραν να πατήσουν το μοναστήρι.
«Καθ’ όλην την διάρκειαν της τριημέρου πολιορκίας ο Δημακόπουλος ανεδείχθη πράγματι ήρωας, τρέχων απ’ εδώ και απ’ εκεί επιβλέπων τα πάντα, συμβουλεύων
περί παντός αντικειμένου και ενθαρρύνων
άμα τους προμάχους του Αρκαδίου εις
αντίστασιν κατά του εχθρού, προτρέπων συγχρόνως τις γυναίκες εις βοήθειαν των μαχόμενων ανδρών».
Με την μεταφορά ενός γιγαντιαίου πυροβόλου (της μπουμπάρδας κουτσοχείλας) οι Τούρκοι κατέρριψαν τη
δυτική πύλη της μονής, απ’ όπου εισώρμησαν εξαγριωμένοι την αυγή της 9ης Νοεμβρίου. Ο ηγούμενος είχε σκοτωθεί
πολεμώντας στις επάλξεις, ενώ την κρίσιμη εκείνη ώρα ο Κωστής
Γιαμπουδάκης ανατίναξε την πυριτιδαποθήκη της Μονής.
Μέρος απ’ τη Μονή ανατινάχτηκε τότε, και μια από τις πλευρές της κατέπεσε πάνω
στους Τούρκους. Καθότι ο Γιαμπουδάκης καθυστερούσε να ανάψει τον πυρσό της
Ελευθερίας, περιμένοντας να πλησιάσουν
περισσότεροι Τούρκοι στην είσοδο του.
Σφαγή
μεγάλη αρχινά, περίσσο φωνοκλήσι.
Ετούτ' η ώρα θ' ακουστεί σ’ ανατολή και δύση
Και μέσα στον αναβρασμό, που ο χάρος εβρυχάτο,
βροντή,
σεισμός εγήνηκε κι ο κόσμος άνω κάτω.
Φωτιά, καπνός και κτίρια, κορμιά κομματιασμένα
άντρες και γυναικόπαιδα στα νέφαλ' ανεβαίνα.
Τρόχαλος έγιν' η μονή κι εσείστ' ο Ψηλορείτης
κι αντιλαλούνε τα βουνά κι απ’ άκρ’ ως άκρ’ η Κρήτη.
«Η άλλη πλευρά που εμάχετο ο φρούραρχος
Δημακόπουλος με λίγους συντρόφους του έμεινε αβλαβής και εμάχοντο μέχρι που εξάντλησαν και το τελευταίο φυσίγγιο, η
δε σπάθη του Δημακόπουλου ήχε
τεμαχισθεί στα δυο, μέχρι που ήρθε ο τακτικός
τουρκικός στρατός και συγκατένευσαν να παραδοθούν. Ο ήρως συνελήφθη επί σωρού πτωμάτων. Ο φρούραρχος μετά τεσσάρων συντρόφων του απήγετο ενώπιον του
πασά δέσμιος υπό αναρίθμητου
πλήθους συνοδευόμενος. Δεν έκρυψε την ιδιότητα του ως Έλληνας αξιωματικός γ’
αυτό και αρνήθηκε να φορέσει κρητικά ρούχα,
για να ξεφύγει το μαρτύριο, όπως του
συνέστησαν.
Ο φρούραρχος ετήρη μεγαλοπρεπή και υπερήφανον
σιγήν. «Ποιος είσαι μωρέ!» λέγει αφρίζων ο Μουσταφάς πασάς. «Αξιωματικός Έλλην», απαντά ο Δημακόπουλος. «Πάρτε τον, δικό σας» διέταξε το
Τουρκικό Απόσπασμα. Και κατακρεουργήθηκε, όπως τον
ανεγνώρισε η Δασκαλάκαινα, στο Μετοχάκι έναντι της Μονής πλησίον της σκηνής του πασά. Έφερε δέκα οκτώ μεγάλας πληγάς δια μαχαίρας και πλήθος μικράς, ουδεμίαν δε βολήν πυροβόλου. Η ωραία κεφαλή του ουδέν έφερε τραύμα. Φαίνεται ότι του επέτρεψαν να βλέπει τας εις τα σπλάχνα του βυθιζομένας
μαχαίρας μέχρι εκπνοής. Δύναται τις, να
φαντασθή οποίον μαρτύριον υπέστη ο
γενναίος αυτός της πίστεως και της πατρίδος στρατιώτης, Θνήσκων ο Δημακόπουλος ανεφώνησεν. Ζήτω η Ελευθερία!».
Ο επίλογος του ολοκαυτώματος ήταν συγκλονιστικός.
Οι περισσότεροι Έλληνες σκοτώθηκαν και μαζί τους 2.000 Τούρκοι. Σώθηκαν μόνο 114
αιχμάλωτοι Έλληνες, που τους έσερνε μαζί του μέχρι το Ρέθυμνο ο Μουσταφάς
πασάς. Η ηρωική θυσία του Αρκαδίου ξαναθύμιζε το Μεσολόγγι και το Κούγκι, συγκλονίζοντας
τις φιλελεύθερες συνειδήσεις του κόσμου.
Έγινε θρύλος, σύνθημα και εγερτήριο σάλπισμα. Ο
δεσμώτης κρητικός λαός έγινε «τύψη» για ολόκληρο τον ελεύθερο κόσμο. Ο μεγάλος
Βίκτωρ Ουγκώ έγραψε: «Η ηρωική μονή, η δίκην φρουρίου αγωνισαμένη, αποθνήσκει
ως υφαίστειον. Τα Ψαρά δεν είναι επικότερα, το Μεσολόγγι δεν ίσταται
υψηλότερα». Η Λευτεριά της Κρήτης ξεκίνησε από το Αρκάδι, σύμβολο γενναιότητας
και θυσίας.
Η Αρκαδία ήταν παρούσα στο ολοκαύτωμα του
Αρκαδίου με τον ηρωικό φρούραρχο Ιωάννη Δημακόπουλο από τη Βυτίνα Αρκαδίας που διακρίθηκε για τον άφθαστο πατριωτισμό και
αυτοθυσία, ενώ η γενέτειρα του έστησε την προτομή του στις 9 Αυγούστου 1992
τιμώντας το γενναίο τέκνο της, που έπεσε μαχόμενος για την λευτεριά της Κρήτης.
Ο οπλισμός του φρουράρχου Ιωάννη Δημακόπουλου
φυλάσσεται στην Ι. Μ. Καλτεζών, όπου στις 27/5/2012 οι «Ριζίτες Αμαριώτες»
Ρεθύμνου εξύμνησαν τραγουδώντας σε ριζίτικο ρυθμό:
Τ’ αντρειωμένου τ’ άρματα.
Στου Κεραμέ’ τον τ’άρματα, τ’ Αρκαδοφυσεκλίκια,
του Γιάννη Δημακόπουλου, του πρωτοπολεμάρχου.
Μα’ φέρασί ντα Χρισθιανοί στ’ Αρκαδο-μοναστήρι,
εις τη Μονή των Καλτεζών τα’χουνε φυλαχτάρι.
Ολοχρονίς άφτει κερί, καντήλι και λιβάνι,
για τ’αντρειωμένου τ’άρματα.
(Στίχοι-μουσική Σταύρου Φωτάκη)
Νίκος Ι. Κωστάρας
Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012
ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ
Παρουσίαση του βιβλίου
των Γιάννη και Διονύση Γκιώνη:
«Από το ημερολόγιο του Ευθ. Κατσιάπη,
Στρατιώτη των Βαλκανικών Πολέμων 1912 – 1913»
Εντυπωσιακή ήταν η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της 31ης Οκτωβρίου ε.έ. στο κατάμεστο από Γορτύνιους, Πνευματικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη», του Δήμου Ιλίου, όπου έγινε η παρουσίαση του βιβλίου : «Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΜΑΧΗΤΗ. Το ημερολόγιο του Ευθ. Κατσιάπη, Στρατιώτη των Βαλκανικών Πολέμων 1912 – 1913», των καθηγητών Γιάννη Γκιώνη και του γιου του Διονυσίου, (από το Ψάρι Ηραίας).


Το ημερολόγιο του Σερβαίου στρατιώτη των Βαλκανικών Πολέμων, Θύμιου Κατσιάπη, το οποίο διεσώθη από τους απογόνους του, ήταν η βάση για τους συγγραφείς, με αυθεντικά στοιχεία, για την συγγραφή του βιβλίου.
Στην έναρξη της εκδήλωσης ο Αρκάς δήμαρχος Ιλίου Νίκος Ζενέτος στο χαιρετισμό που απηύθυνε και τόνισε:
«Το βιβλίο «Η αφήγηση ενός μαχητή» αποτελεί συμβολή στην ιστοριογραφία, αφού περιλαμβάνει τη δημοσίευση πρωτογενών κειμένων ενός πρωταγωνιστή, που βρέθηκε στο μέτωπο 1 χρόνο, 2 μήνες και 2 μέρες, και ο οποίος επιβίωσε από τα βόλια του εχθρού, κινδυνεύοντας περισσότερο από τις κακουχίες και την πείνα.
Το βιβλίο στηρίχθηκε στο Ημερολόγιο του Ευθύμιου Κατσιάπη, από την Αρκαδία, ο οποίος πολέμησε από την πρώτη μέχρι την τελευταία ημέρα και στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, λαβαίνοντας μέρος στις πιο σκληρές μάχες τους όπως στο Σαραντάπορο, τα Γιαννιτσά, το Μπιζάνι, το Κιλκίς κ.λπ.
Ο Ευθύμιος Κατσιάπης κατέγραφε με εντιμότητα και απλότητα όσα βίωνε σε Ημερολόγιο που διατηρήθηκε σε άριστη κατάσταση, τόσο από τον ίδιον, όσο και από τους απογόνους του, την Βαρβάρα Ρουσιά και τον σύζυγό της Αντώνη Κουτσανδρέα, καθώς και τον Ιωάννη Κουτσανδρέα, όπου το εμπιστεύθηκαν στους καθηγητές Ιωάννη Γκιώνη και Διονύσιο Γκιώνη, για την αξιοποίησή του.
Με αίσθημα ευθύνης οι δύο καθηγητές επεξεργάστηκαν το Ημερολόγιο, εμπλουτίζοντας το βιβλίο με περισσότερα πληροφοριακά στοιχεία, φωτίζοντας, έτσι, τις συνθήκες των σκληρών πολέμων, με τις ατέλειωτες πορείες των αγωνιστών, τον πλημμελή ανεφοδιασμό σε τρόφιμα και πολεμοφόδια, καθώς και το ανυπόφορο κρύο.
Αυτό το βιβλίο, όμως, είναι σημαντικό, επειδή μέσα από τις σελίδες του έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε μια πρωτοφανή εποχή ομοψυχίας των Ελλήνων, όπου η Ελλάδα διπλασιάστηκε τόσο σε έκταση, όσο και σε πληθυσμό. Και επιπρόσθετα γινόμαστε μάρτυρες μιας σπάνιας, για τα ελληνικά δεδομένα, περιόδου ομόνοιας και συνοχής της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας…»
Χαιρετισμό επίσης απηύθυνε και ο δήμαρχος Γορτυνίας Γιάννης Γιαννόπουλος υπογραμμίζοντας την συμμετοχή των Γορτυνίων, σ’ αυτούς του πολέμους, επικεντρώνοντας αυτή τη συμμετοχή στο Σερβαίο στρατιώτη- μαχητή.
Εκ μέρους των απογόνων και συγγενών του Θύμιου Κατσιάπη, απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό ο Ψυχίατρος Γιάννης Κουτσανδρέας..
Ακολούθως ο καθηγητής Αθανάσιος Σταμάτης, μιλώντας για το βιβλίο αναφέρθηκε σε λεπτομερή στοιχεία από τους Επικούς πολέμους εκείνων των ετών, με άξονα τις σημειώσεις από το ημερολόγιο του Σερβαίου στρατιώτη, Θύμιου Κατσιάπη. Αξίζει να μεταφερθούν αυτούσια κομμάτια από το περιεχόμενο του βιβλίου όπου περιλαμβάνονται ενδιαφέρουσες και εντυπωσιακές περιγραφές από το ημερολόγιο του μαχητή.
«…Το ταπεινό χειρόγραφο, όπου ο πολεμιστής κατέθετε σε περίπου 14 μήνες πολεμικής υπηρεσίας την καρδιά, τις εμπειρίες του πολέμου και τη σκέψη του, το πήρε στα χέρια του ο εκλεκτός φιλόλογος Ιωαν. Γκιώνης, που με τη βοήθεια του γιου του Διον. Γκιώνη έκανε πλέον ολοκληρωμένη την επεξεργασία του.
Τον πρόλογο του βιβλίου ακολουθεί μια κατατοπιστική εισαγωγή στην ελληνική Ιστορία από το 1821 ως τους βαλκανικούς πολέμους του 1912-13.
Το α΄ μέρος του ημερολογίου φαίνεται ότι γράφτηκε σχεδόν παράλληλα με την πολεμική του πορεία. Το β’ μέρος με τα διάφορα κείμενα γράφτηκε περί το τέλος ή μετά τον πόλεμο. Στο β’ μέρος περιλαμβάνονται και δυο διαγγέλματα του βασιλιά Κων/νου για το τέλος του πολέμου με τους Βούλγαρους (Ιούλιος 1913) και τους Τούρκους (Οκτώβριος 1913).
Το πολεμικό ημερολόγιο περιλαμβάνει στην Α΄ φάση την πορεία του προς τη Θεσσαλονίκη. Περιγράφει λιτά την πορεία από χωριό σε χωριό, αναφέρεται στους αιχμαλώτους χωρίς εθνικό πάθος, μιλά για τις ελλείψεις τροφίμων, τον ενθουσιασμό των χωρικών, για τους ελευθερωτές, το πρώτο αεροπλάνο της ζωής του, τη βροχή, τη λάσπη, τη μάχη του Σαρανταπόρου, την κατάληψη των Σερβίων, τη σφαγή των προυχόντων, το πέρασμα του διαδόχου αρχιστράτηγου, τη διέλευση της γέφυρας του Αλιάκμονα, το κρύο και τον πάγο έξω από τη Βέροια, την πείνα, τη λεηλασία στα περιβόλια – “μεγάλη φθορά” -.
Στις 19/10 “φάγαμε ολίγον κρέας στα κάρβουνα και μια κουραμάνα κάθε διμοιρία”. Ακολουθεί η μάχη των Γιαννιτσών με τα άφθονα νερά “διερχόμεθα την πόλιν μέσα στη λάσπη”. Στις 26-30 Οκτωβρίου κατέλυσαν σε ένα μικρό χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη “υποφέροντας τα πάνδεινα από πείνα και βροχή”. Στη γέφυρα του Αξιού “εύροντες αμαξοστοιχίαν άρτου γεμάτη, επέσαμε σαν στραβοί της πείνας όπου ήμαστε”.
Η Β΄ φάση της πορείας περιλαμβάνει πολεμικές επιχειρήσεις προς τη Φλώρινα για ενίσχυση της 5ης μεραρχίας “διερχόμεθα μέγα δάσος”, “προχωρώντας δια Φλώρινα έπιασε βροχή. Στα βουνά έριχνε άφθονο χιόνι”. “Μας υποδέχθηκαν (στη Φλώρινα) μετά μεγάλης πομπής. Ο Δεσπότης μετά ιερέων και προεστών της πόλης…Εδώ ίδαμε και το σερβικό στρατό”. “Δεν εσταμάτησε το χιόνι καθόλου”. Ακολούθησε η επιστροφή στη Θεσσαλονίκη και η διαμονή αρχικά στα Επταπύργια σε άθλιες συνθήκες.
Η Γ΄ φάση της πολεμικής του περιπέτειας είναι η μεταφορά της μονάδας του στο μέτωπο της Ηπείρου. Έφτασαν δια θαλάσσης στην Πρέβεζα στις 12/12/12. Τα Χριστούγεννα μέσα στο κρύο και το άγριο τοπίο της Ηπείρου. “Το μέρος είναι πολύ ανόμαλον και ορεινόν και κρύο πολύ. Εκοιμήθηκα την νύκτα εκείνη με άλλους 3 μέσα σε μια αχυροκαλύβα”. Πείνα και άλλα : “εκεί υποφέραμε τα περισσότερα βάσανα του πολέμου”. H κατάληψη των Ιωαννίνων. “τότε φοτόντας άρχισε η μάχη”. Μετά επιστροφή στην Πρέβεζα και ξανά Θεσσαλονίκη μέσω Αθηνών που συνόδευσαν την κηδεία του δολοφονημένου βασιλιά Γεωργίου. Από Πειραιά “την εσπέραν φεύγουμε δια Αθήνα διελθόντες την πλατείαν Ομονοίας, ο κόσμος μας υπεδέχθη δια χειροκροτημάτων”. “Κατασκηνώσαμε εις την πλατεία (πεδίο) του Άρεως”. Στη Θεσσαλονίκη μετά κάνουν φρουρά στα σύνορα με τους Βούλγαρους όπου “εγίνοντο συμπλοκές καθεκάστην”.
H Δ΄ και τελευταία φάση της θητείας του είναι ο πόλεμος με τους Βούλγαρους που ήταν από πριν προκλητικοί. “Σχεδόν υποφέραμε πολλά με τους Βουλγάρους”. Πήρε μέρος στη μάχη του Κιλκίς “εις την τριήμερον και φρικτώδη μάχην του Κιλκίς”. Ακολούθησε καταδίωξη των Βουλγάρων στα βουνά. “Επεράσαμε πολλά βουνά και δάση ζητώντες τον εχθρόν”. “Ο καιρός ήτο πολύ ψυχρός και βροχερός ενώ εις τα 12 Ιουλίου έριξε απέναντι εις τα όρη της Ροδόπης χιόνι”. ‘Στις 20 Ιουλίου έγινε η ανακωχή και μετά η ειρήνη”. “Μας εδιάβασε ο ίδιος (ο μέραρχος) το άγγελμα του βασιλέως όπου μας είπε και ποια είναι τα σύνορα της νέας Ελλάδος”. Τον Αύγουστο διέμειναν στο Δεμίρ Ισάρ όπου “υποφέραμε πολλάς κακουχίας. Τας πρώτας ημέρας έκαμνε ζέστη. Έπειτα άρχισε ένας αέρας που εσήκωνε το μπουχό σαν σύννεφα… (δεν μπορούσαμε) να βγούμε από τις σκηνές”. Εκεί είδε στην επιτροπή των συνόρων και Βούλγαρους “είχαν τα μούτρα ριμένα χαμηλά και δεν μας κυτάγανε καθόλου από την ντροπή τους”. Άρχισαν οι αποστρατεύσεις, ενώ οι μέρες περνούσαν με επώδυνα γυμνάσια. Φθινοπωριάζοντας μεταφέρθηκαν στα μετόπισθεν περνώντας μέσα από όμορφα χωριά. Στις 29\10 υπογράφηκε η ειρήνη με τους Τούρκους “εσειότανε ο τόπος με τους πυροβολισμούς”. Στην πορεία προς Θεσσαλονίκη πέρασαν από το Λαχανά και τα πεδία των μαχών. Δια θαλάσσης γύρισαν στο Ναύπλιο, όπου τους υποδέχτηκαν “δια οργάνων και κωδονοκρουσιών” και από εκεί στην Τρίπολη,όπου μετά τη δοξολογία και το μνημόσυνο των πεσόντων αποστρατεύθηκαν.
Γύρισε στο χωριό του σχεδόν μετά από 14 μήνες έχοντας στις ταπεινές σελίδες του ημερολογίου τις καταγραφές της καρδιάς του και σημειώνει “Σέρβω 29\11\1913”.
Στο β' μέρος του χειρογράφου υπάρχει το ποίημα “κάμετε τόπο να διαβώ...”, όπου μιλά για τους πολεμικούς θριάμβους και εγράφη στο Ντζιαμί Τεπέ τον Αύγουστο του 1913. Υπάρχει ένα άτιτλο ποίημα της Αναστασίας Μάσκου από τη Γκιουμουλεζίνα (Κομοτηνή),( 2-8-1913) τα διαγγέλματα του Κων\νου κ.α.».
Για το βιβλίο μίλησε και ο εκδότης Ιωάννης Χρονόπουλος.
Η επίδειξη του ημερολογίου του Θύμιου Κατσιάπη στην εκδήλωση, οι ομιλίες των αναλυτών του βιβλίου, αλλά και η παρουσίαση του φωτογραφικού και ηχητικού υλικού εκείνης της εποχής, αφύπνισαν ιστορικές μνήμες αλλά και σφυρηλάτησαν τα πατριωτικά συναισθήματα των παρευρισκομένων.
Εν-δυο, εν-δυο, φουστανέλα
τσαρούχι φούντα φέσ’
καμάρι λεβεντιά περηφάνια
σωστός διπλωμένος κατηφές
τσαρούχι φούντα φέσ’
καμάρι λεβεντιά περηφάνια
σωστός διπλωμένος κατηφές
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο δήμαρχος Ιλίου Νίκος Ζενέτος με την πλειονότητα του Δημοτικού Συμβουλίου, ο δήμαρχος Γορτυνίας Γιάννης Γιαννόπουλος, ο πρώην δήμαρχος Ιλίου Βασίλης Κουκουβίνος, ο Δρ. Ηλίας Γιαννικόπουλος, εκπαιδευτικοί, εκπρόσωποι πολιτιστικών φορέων, πολλοί απόδημοι στην Αττική, από την Γορτυνία και κυρίως από τα χωριά Σέρβου και Ψάρι κ.ά.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΌΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
Αριστερά ο Γιάννης Γκιώνης και στο μικρόφωνο ο δήμαρχος Ιλίου Νίκος Ζενέτος. Καθήμενοι, από αριστερά ο Αθαν. Σταμάτης, ο Γιάννης Κουτσανδρέας και ο Γιάννης Χρονόπουλος.
Σε πρώτο πλάνο από αριστερά ο γιατρός Κώστας Θεοδωράκης, ο Νίκος Ζενέτος, και η Νικολέτα Βομπυράκη. Πίσω από αριστερά ο Διον. Πατσούρας, ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, ο δήμαρχος Γορτυνίας Γιάννης Γιαννόπουλος ο Δημ.Κουκουβίνος κ.ά.
Στο βήμα ο Γιάννης Γκιώνης και παραπλεύρως ο Αθανάσιος Σταμάτης,
ο Γιάννης Κουτσανδρέας και ο Γιάννης Χρονόπουλος.
Στιγμιότυπο από την αίθουσα εκδηλώσεων του Πνευματικού
Κέντρου του Δήμου Ιλίου κατά την παρουσίαση του βιβλίου.
Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012
Αυτοκτόνησε 67χρονη στο Ηράκλειο
Δυστυχώς, δεν έχουν τελειωμό οι αυτοκτονίες το τελευταίο διάστημα… Μια γυναίκα 67 ετών αυτοκτόνησε στην περιοχή Πόρου στο Ηράκλειο, πέφτοντας στο κενό από ύψος 8 μέτρων.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του flashnews.gr η 67χρονη είχε αφήσει ιδιόχειρο σημείωμα στο οποίο ζητούσε συγγνώμη από τους συγγενείς της για την πράξη της.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του flashnews.gr η 67χρονη είχε αφήσει ιδιόχειρο σημείωμα στο οποίο ζητούσε συγγνώμη από τους συγγενείς της για την πράξη της.
______________________
Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012
Γαύδος: Σχολείο για μία μαθήτρια την Ιωάννα
Ποια είναι η μοναδική μαθήτρια του δημοτικού σχολείου
στη Γαύδο. Ένα σχολείο για την Ιωάννα

____________________

Η μικρή Ιωάννα στη Γαύδο, απολαμβάνει "ιδιαίτερα μαθήματα" στο δημοτικό σχολείο του νησιού. Για ποιο λόγο; Είναι η μόνη μαθήτρια του σχολείου.
Δύο σχολεία δικά τους έχουν πέντε μαθητές στη Γαύδο. Πιο τυχερή η μαθήτρια της Α΄ δημοτικού που έχει κατ΄ αποκλειστικότητα τόσο τη δασκάλα όσο και το προαύλιο του σχολείου της.
Όπως δημοσιεύει το madeincreta.gr, η μικρή είναι μοναχοπαίδι στο σπίτι αλλά και στο σχολείο. Η Ιωάννα, έχει την αποκλειστική προσοχή όχι μόνο των γονιών της αλλά και της δασκάλας της.
Ο λόγος απλώς, η Ιωάννα είναι η μοναδική μαθήτρια στο δημοτικό σχολείο της Γαύδου και εκ των πραγμάτων νιώθει "δικό" της το σχολείο, αλλά και "δική" της , τη δασκάλα.
Βέβαια δικό της ένιωθε και το νηπιαγωγείο! Έχει συνηθίσει τη "μοναξιά" της και μάλλον δεν την ενοχλεί , που δεν έχει με κάποιον να παίξει στο προαύλιο την ώρα του διαλείμματος.
Γενικώς, η Ιωάννα δεν έχει κάποιον συνομήλικό της να παίζει συνέχεια. Αν εξαιρέσει κανείς ένα αγοράκι 3, 5 χρονών, με το οποίο μοιράζονται κάποια απογεύματα μαζί , για να σπάσει λίγο η μονοτονία της αποκλειστικότητας.
Συνηθισμένη η κατάσταση για την μικρή, πρωτόγνωρη για τη νεαρή δασκάλα, που από την "πολυκοσμία" της σχολικής αίθουσας της συμπρωτεύουσας, η τύχη την ξενίτεψε στη Γαύδο, πριν τέσσερα χρόνια.
Μετά τον πρώτο χρόνο της παρουσίας της, στη Γαύδο είχε κάνει αίτηση για απόσπαση, φέτος δεν υπέβαλλε καν αίτημα.
Συνήθισε το νησί, την ηρεμία του και την ομορφιά του, καθώς είναι ένας τόπος που μπορεί να σε εκπλήξει.
Την πρώτη χρονιά που η δασκάλα κ. Κυριακή Τριανταφυλλίδου πήγε στη Γαύδο είχε πέντε μαθητές. Τις επόμενες δυο χρονιές που παρέμεινε στο σχολείο, είχε δυο μαθητές σε κάθε σχολικό έτος. Φέτος όμως είναι αλλιώς. Θα μάθει γράμματα μόνο σε μια μαθήτρια.
Πρωτόγνωρο συναίσθημα
"Η αλήθεια είναι ότι αυτό το συναίσθημα δεν το έχω νιώσει ξανά, είναι πρωτόγνωρο. Διαφορετικό είναι να κάνεις μάθημα σε πέντε παιδιά, διαφορετικό σε δύο πόσο μάλλον σε ένα. Και εγώ αλλά και η Ιωάννα, βρισκόμαστε στο στάδιο της προσαρμογής ακόμα , αλλά προς το παρόν η ώρα περνάει ευχάριστα και για τις δυο μας, και η μαθήτρια μου είναι χαρούμενη", θα πει στο MadeinCreta η κ. Τριανταφυλλίδου.
Όσον αφορά στο μάθημα, αυτό γίνεται "κανονικά" όπως και στις αίθουσες με τα πολλά παιδιά, αλλά τελειώνει σαφώς πιο γρήγορα. Βέβαια η δασκάλα κάθεται δίπλα στο παιδί, τις περισσότερες ώρες και όχι στην έδρα.
Δεν μπορεί να παραγνωρίσει κανείς, μάλιστα, το ότι το "ιδιαίτερο" μάθημα έχει πολλαπλά οφέλη, αφού δεν υπάρχει το άγχος αλλά και η φασαρία των πολλών παιδιών. Το κυριότερο είναι ότι, η δασκάλα μπορεί άμεσα να αντιληφθεί τυχόν αδυναμίες και να τις καλύψει. Να δώσει γερές βάσεις και να δείξει καλύτερα τα πρώτα γράμματα.
Υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, η Ιωάννα θα μπορούσε άνετα να τελειώσει όχι μία αλλά τις δυο πρώτες τάξεις του δημοτικού, αλλά αυτό δεν είναι σωστό να γίνει , κυρίως για το ίδιο το παιδί.
Οι κάτοικοι που διαμένουν στη Γαύδο το χειμώνα είναι περίπου 80. Τα παιδιά ελάχιστα, μετριούνται στα δάκτυλα των δυο χεριών. Μόνο τέσσερα φέτος φοιτούν στο γυμνάσιο ενώ υπάρχουν και άλλα τρία πολύ μικρότερα, που θα περάσουν την πόρτα του δημοτικού σε τρία και τέσσερα χρόνια.
Όταν αυτά τα παιδιά γίνουν για πρώτη φορά μαθητές η μικρή Ιωάννα θα τελειώνει το δημοτικό και θα ανοίγει τα φτερά της για το γυμνάσιο.
Πιο ήρεμη και χωρίς άγχος, είναι και η μητέρα της Ιωάννας η κ. Έλλη Αρκαλάκη που μπορεί το απόγευμα να απασχοληθεί με το παιδί της χωρίς να μπει "ανάμεσά" τους το διάβασμα. "Μαμά μη μου διαβάζεις, εσύ, η κυρία το κάνει καλύτερα", λέει στη μαμά της η Ιωάννα, που αγαπάει πολύ τη δασκάλα της.
Άλλωστε μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα και οι σχέσεις που δημιουργούνται μεταξύ των παιδιών και των εκπαιδευτικών είναι διαφορετικές, σχέσεις "πολύ δυνατές" όπως θα πει, η δασκάλα της Γαύδου.
Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012
O Κρητικός-φαινόμενο που έχει γίνει θέμα σε όλον τον κόσμο!

Μπορεί να είναι 92 ετών, ωστόσο μοιάζει για 60! Ο κ. Μιχάλης Παζαράκης από το Καστέλι Ηρακλείου της Κρήτης, έχει γίνει θέμα σε όλο τον κόσμο, χάρη στην άριστη κατάσταση της υγείας του!
Παρά την ηλικία του τα έχει 400 και χαίρει άκρας υγείας.Για τον λόγο αυτό άλλωστε έχει γίνει περιζήτητος στην ιατρική κοινότητα, όπως αναφέρει το Star.
Όπως λέει ο ίδιος κατόρθωσε να φτάσει σε αυτή την ηλικία χάρη στην κατανάλωση χορταρικών, λαχανικών και οσπρίων από τον κήπο του. Όπως τονίζει κατανάλωνε μικρή ποσότητα κρέατος.
Η περίπτωση του είναι τόσο διάσημη που πρόσφατα τον επισκέφτηκε Αμερικανίδα γιατρός, η οποία ασχολήθηκε κυρίως με … το πιάτο του!
Ο τρόπος ζωής και η διατροφή του έχουν μελετηθεί πολλές φορές άλλωστε, αφού πρόκειται για πραγματικό φαινόμενο.
_____________________
newsbomb.gr
Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012
Περί Στρατηγικού Βάθους
Επίκαιρες σκέψεις
Γράφει ο Kώστας Παδουβάς
Aντιστράτηγος ε.α.
“Οι υπερήφανοι Έλληνες δεν έχουν
ανάγκη από υπερφίαλες, αλαζονι-
κές-υπεροπτικές επιλογές και με-
γαλεπήβολους στόχους νέου
στρατηγικού βάθους”
Με τη φορεσιά του νεο-οθω-
μανισμού, η Τουρκία, θέσπισε
κατά τα τελευταία χρόνια τον
προκλητικό γενικό όρο
προκειμένου να αναπροσδιορίσει
τις εθνικές μεθοδεύσεις και προοπτικές
για να αποκτήσει ηγετικό ρόλο στην
Ανατολική Μεσόγειο ως “περιφερειακή
υπερδύναμη” σε πρώτη φάση και μετέ-
πειτα σε πλανητικό επίπεδο ως “Παγκό-
σμια δύναμη”. Στο βιβλίο, μάλιστα, με
τον ίδιο τίτλο-όρο και συγγραφέα τον
Τούρκο ΥΠΕΞ κ. σκιαγρα-
φούνται και εκλαϊκεύονται οι επόμενες
μεθοδεύσεις και προοπτικές αυτές.
Τα οράματα και οι μεγαλεπήβολοι στρα-
τηγικοί-γεωπολιτικοί σχεδιασμοί που πε-
ριέχονται στο τουρκικό “Στρατηγικό Βά-
θος” επικαλούνται τη διαχρονική αξιο-
ποίηση ολόκληρου του έμψυχου και άψυ-
χου δυναμικού της Τουρκίας με υπομονή
και επιμονή προκειμένου να επιτύχουν
τους επί μέρους στόχους που περιλαμ-
βάνουν: Αραβομουσουλμανικές συνερ-
γασίες, γενναίες αυξήσεις της επεκτατικής
στρατιωτικής ισχύος με προσανατολι-
σμούς επί συγκεκριμένων γεωγραφικών
στόχων μεταξύ των οποίων η χερσαία
και υδάτινη Δυτική Θράκη, η ΑΟΖ του
μισού Αιγαίου με το μεγαλύτερο δυνατό
αριθμό νήσων και βραχονησίδων κ.λπ.,
ειδικές πολιτικές οργάνωσης και αξιο-
ποίησης των Τούρκων του εξωτερικού
σύμφωνα με τα Οθωμανικά πρότυπα,
διπλωματικές και στρατιωτικές, ακόμη,
αναμείξεις είτε εμπλοκές σε ταραγμένες
περιοχές γειτονικών χωρών με σκοπούς
την επέκταση των εκεί επιρροών είτε
των εδαφών της, διακριτή αύξηση της
“διεθνούς παρουσίας” της χώρας μεταξύ
των μεγαλυτέρων δυτικών οικονομικών
δυνάμεων G20 κ.ά. Επί πλέον, επιδιώ-
κονται παντοειδείς συμφωνίες με
Αραβομουσουλμανικές χώρες που θα
μπορούσαν να συμβάλλουν έμμεσα ή
άμεσα στην αλλαγή της γεωπολιτικής
κατάστασης στην περιοχή της Ανατολικής
Μεσογείου. Προς τούτο, “λησμονήθηκε”
ακόμη και το εθνικά μειωτικό αιματηρό
συμβάν με τους Ισραηλινούς επί του
αποκαλουμένου “τουρκικού πλοίου
ελευθερίας ΜΑΒΙ ΜΑΡΜΑΡΑ” που επέ-
φερε το θάνατο 9 Τούρκων, γίνεται
συστηματική διπλωματική συνδιαλ-
λαγή και ευθυγράμμιση με τα κέντρα
εξουσίας των ΗΠΑ σχετικά με τα γε-
γονότα στη Συρία και στο Κουρδικό
ζήτημα, με τις πολιτικές ηγεσίες της
Ρωσίας επιδιώκοντας την ουδέτερη
στάση της απέναντι στην Τουρκία και
με πολλές άλλες χώρες στο πλαίσιο
του γενικού αυτού όρου της μεγα-
λορρημοσύνης της.
Όμως, τα μέχρι σήμερα επιτεύγματα
είναι πενιχρά αν όχι ασήμαντα.
Στην τι γίνεται Διατηρούνται
ενεργές οι αυτονόητες δραστηριότητες
διπλωματικών και αμυντικών πρωτοβου-
λιών, η αύξηση του επιπέδου ισχύος
των Ενόπλων Δυνάμεων αποτροπής έναν-
τι των τουρκικών απειλών, τηρούνται οι
εθνικές υποχρεώσεις σχεδιασμών για τη
συντήρηση της Οικονομίας της χώρας
σε ικανοποιητικό επίπεδο, λαμβάνονται
μέτρα να διατηρείται ακμαίο το ηθικό
των Ελλήνων κ.ά.;
Πριν από την επιγραμματική τοπο-
θέτηση στα ερωτήματα αυτά, επιση-
μαίνεται ότι σε κάθε περίπτωση δεν
δικαιολογούνται αργοπορίες είτε αβέλ-
τερες αναμονές και σκεπτικισμοί σε
εθνικά ζητήματα στην εποχή μας. Ιδι-
αίτερα στο παγκόσμιο ανοικτό ή κλειστό
σύστημα στρατηγικών διπλωματικών επι-
λογών υψηλού επιπέδου και στον αδυ-
σώπητο οικονομικό ανταγωνισμό μεταξύ
των χωρών, η Ελλάδα οφείλει να απο-
φύγει την ενσυνείδητη στασιμότητα είτε
την οριστική περιθωριοποίησή της με
κάθε θυσία. Προς τούτο είναι υποχρεω-
μένη να προκαθορίσει και καθιερώσει τις
σύγχρονες συνιστώσες εκείνες του αυ-
θύπαρκτου αιώνιου-παντοτινού “Ελλη-
νικού Πολιτιστικού-Πολιτισμικού Στρατη-
γικού Βάθους”, που την διατηρεί ακμαία
και γοητευτική. Στις ημέρες μας η κλη-
ρονομιά μας αυτή λιθοβολείται επιπόλαια
από τους δανειστές μας με τα φθοροποιά
σχέδιά τους, αν και καλά γνωρίζουν ότι
οι αντοχές όλων και ιδιαίτερα των Ευ-
ρωπαίων έχουν προέλευση το προπα-
τορικό Ελληνικό έθνος.
Το βασικότερο, σπουδαιότερο και
παλαιότερο στοιχείο ακμαιότητας,
γοητείας και συνοχής του Ελληνικού
έθνους είναι η Ελληνική γλώσσα. Από
το θείο, πλούσιο και αποτελεσματικό
αυτό εργαλείο που μορφοποιήθηκε
οριστικά και συστηματοποιήθηκε από
την εποχή του Ομήρου και μετά προ-
έρχονται όλες οι ελληνικές λέξεις,
όπως Δόρπος= δείπνο- επιδόρπιο,
φάος= φως- φαεινές ιδέες, Λώπος=
ένδυμα- λωποδύτης (απογύμνωσης),
Αυδή= φωνή- άναυδος κ.ά.. Το επι-
βεβαίωσε και ο νομπελίστας Γεώργιος
Σεφέρης με τη ρήση του: “Ανασαίνουμε
και τραγουδούμε Ομηρικά ελληνικά”. Η
διαχρονική σταθερότητα της Ελληνικής
γλώσσας που αποτέλεσε το εφαλτήριο
της μετάδοσης-επέκτασης του μοναδικού
αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού σε όλο
τον πολιτισμένο κόσμο της Γης, αποτέ-
λεσε τη στέρεα βάση της
της χώρας.
Το πρόβλημα της
των Ελλήνων που επιβλήθηκε στη
χώρα μας από ξένα και ισχυρότερα κέν-
τρα εξουσίας μετέπειτα, οφείλεται στην
ελλιπή υπεράσπιση της γλωσσικής - πο-
λιτιστικής-πολιτισμικής πανάξιας και κα-
θολικής αυτής κληρονομιάς .
Η ανάδειξη του θείου αυτού “εργαλεί-
ου” αποτελεί την κύρια συνιστώσα του
Ελληνικού Στρατηγικού Βάθους, διότι η
Ελληνική γλώσσα φωτoβολεί το αθάνατο
Ελληνικό πνεύμα και την κορωνίδα όλων
των θρησκειών Ορθόδοξη Χριστιανική
θρησκεία σε όλα τα μήκη και τα πλάτη
της Γης εις το διηνεκές.
Στις οικονομικά χαλεπές ημέρες μας
σχεδιάζεται και η φθορά της Ελληνικής
γλώσσας, πλην των άλλων, κατ’ επέ-
κταση της ανεξαρτησίας της χώρας ως
και η υπονόμευση της Ορθόδοξης Χρι-
στιανικής πίστης, παρά την παγκόσμια
αναγνώριση ότι χωρίς την Ελληνική
γλώσσα η ανθρωπότητα θα παρέμενε
ζωόμορφη και απελπιστικά σπηλαιόβια.
Επιβάλλεται, επομένως, να προτάσ-
σεται ως αδιάλειπτο μέλημα όλων των
ανεξάρτητων Ελληνόφωνων, κυρίως,
λαών η ευνόητη αποτελεσματική αμυν-
τική αντίσταση κατά των φθοροποιών
σχεδίων μείωσης της Ελληνικής - Ομη-
ρικής γλώσσας μας.
Μια άλλη σπουδαία και αδιαμφισβήτητη
συνιστώσα του διαχρονικού Ελληνικού
Στρατηγικού Βάθους που εγγυάται την
παγκόσμια οικονομική αίγλη της χώρας,
είναι η διαχείριση του σημαντικότατου
φυσικού πλούτου της (ΑΟΖ, διαστρω-
ματικά χερσαία και θαλάσσια πολύτιμα
κοιτάσματα του υπεδάφους, ανεξάντ-
λητες ήπιες μορφές ενέργειας ηλιακής-
αιολικής- γεωθερμικής, φυσικές καλλονές
τουρισμού κ.ά.).
Η μέχρι τις ημέρες μας διαχείριση αυτή
δεν έχει αναδείξει με επάρκεια την οικο-
νομική αυτή συνιστώσα που διαθέτει η
χώρα μας στο παγκόσμιο οικονομικό στε-
ρέωμα. Παραμένει απελπιστικά βραδυ-
πορούσα από πλευράς πληρότητας με-
λετών-εκμεταλλεύσεων, ενώ συζητείται
η συνεκμετάλλευση των παραπάνω
πλουτοπαραγωγικών πηγών από ξένους
δανειστές και ξένα κέντρα εξουσίας χωρίς
προκαθορισμένα σε όφε-
λος της χώρας μας. Οι διαδοχικές Ελ-
ληνικές Κυβερνήσεις και κατ΄ επέ-
κταση ο απλός Ελληνικός λαός της
τελευταίας τριακονταετίας, δεν εμ-
πέδωσαν στους ξένους το δόγμα ότι
τα κυριαρχικά δικαιώματα εθνικού
πλούτου της Ελλάδας είναι μ η δ ι α
π ρ α γ μ α τ ε ύ σ ι μ α.
Επιχειρείται, π.χ., η συνένωση των
ΑΟΖ Τουρκίας- Λιβύης με τη βοήθεια
άλλων ισλαμικών Μεσογειακών χωρών
όπως της Συρίας, Αιγύπτου κ.ά., προ-
κειμένου να διασπαστεί η συνέχεια
των ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου και επιβρα-
δυνθεί η ανακήρυξη της δικαιούμενης
Ελληνικής ΑΟΖ με βάση το Διεθνές Δίκαιο
της θάλασσας από το 1982.
Η ελλιπής διαχείριση της συνιστώσας
αυτής επέτεινε τη σημερινή οικονομική
αστάθεια και τις αυτονόητες υποχωρήσεις
της χώρας λόγω οικονομικών αδυνα-
μιών.
Στα βαθύτερα αίτια των οικονομικών
αυτών αδυναμιών συμπεριλαμβάνονται
και οι γενικότερες αναβολές στην πλήρη
εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου σε συν-
δυασμό με την μη έγκαιρη οριστικοποίηση
διεθνών συμφωνιών , που προκαλούν
επαχθείς στασιμότητες στην πρόοδο
της χώρας.
Οι διμερείς είτε διεθνείς διακρατικές
συμφωνίες εξυπηρετούν, κατά κανόνα,
τα ορατά και επικαιροποιημένα συμφέ-
ροντα μεταξύ των συμβαλλομένων χω-
ρών, δηλαδή, διαρκούν επί όσο χρόνο
επιβάλουν τα συμφέροντα αυτά. Δεν
είναι δεσμευτικές αενάως. Απτό παρά-
δειγμα αποτελεί η διαφαινόμενη διστα-
κτικότητα οριστικοποίησης της πρόσφατης
συμφωνίας στον άξονα Ελλάς-Κύπρος-
Ισραήλ, παρά τη διαπιστωμένη επιθυμία
των τριών αυτών συμβαλλομένων χωρών
για επίσπευση της συνεργασίας μεταξύ
τους. Ιδιαίτερα κατά τη σημερινή ελληνική
πραγματικότητα με τη συμφωνία αυτή
θα μπορούσαν να ενισχυθούν η ασφά-
λεια, η οικονομία και ακόμη η ομοψυχία
του ελληνικού λαού. Με την προηγμένη
τεχνογνωσία του Ισραήλ σε πάρα πολ-
λούς τομείς (στην άμυνα δια των Ενόπλων
Δυνάμεων, στη γεωργία με ευδόκιμους
τεχνητούς εμπλουτισμούς εδαφών, στις
υβριδικές εκμεταλλεύσεις του υδάτινου
δυναμικού και των κάθε είδους πλου-
τοπαραγωγικών πηγών και υπηρεσιών
παραγωγής δημόσιου πλούτου, όπως
στο παγκόσμιο τραπεζικό και εμπορικό
σύστημα κ.ά.), παρέχονται ευκαιρίες
προσαρμογών - βελτιώσεων της χώ-
ρας μας στους αντίστοιχους τομείς.
Πέραν αυτών, αναζωπυρώνεται η άλ-
λοτε στενή και μακραίωνη φιλία των
Ελλήνων με τον Παλαιστινιακό λαό (
η Ελλάδα νομοτελειακά γίνεται ο ου-
σιωδέστερος μεσολαβητής μεταξύ
Ισραηλινών και Παλαιστινίων αμέσως
μετά την οριστικοποίηση της συμφωνίας
αυτής) και εξασφαλίζεται η ελληνικότητα
του Πατριαρχείου της Ιερουσαλήμ που
απειλήθηκε πρόσφατα από τις μεθο-
δεύσεις της ενεργού Παλαιστινιακής ορ-
γάνωσης για την “Αραβοποίηση” του.
Ας μην ξεχνάμε, επίσης, την επιτυχη-
μένη συνύπαρξη των Ελλήνων με το
Εβραϊκό στοιχείο μέσα στη χώρα μας
πριν από τον ΙΙ Π.Π. και την ριψοκίνδυνη
προσφορά των Ελλήνων για να σωθούν
από βέβαιο θάνατο περισσότεροι Εβραίοι
από το Χιτλερικό καθεστώς, αλλά και
την πρόσφατη διάρρηξη της άλλοτε
Τουρκοϊσραηλινής προσέγγισης που έγινε
ο καταλύτης της σημερινής Ελληνοϊσ-
ραηλινής προσέγγισης.
Συμπερασματικά οι υπερήφανοι Έλ-
ληνες δεν έχουν ανάγκη από υπερφίαλες,
αλαζονικές-υπεροπτικές επιλογές και
μεγαλεπήβολους στόχους νέου στρα-
τηγικού βάθους. Έχουν το δικό τους αυ-
θύπαρκτο και αιώνιο στρατηγικό βάθος
που διατηρεί την ακμαιότητα και τη γοη-
τεία της Ελλάδας, χωρίς να υποχρεώ-
νονται σε πολλαπλούς συμβιβασμούς
λόγω εφήμερων οικονομικών αδυνα-
μιών. Μια χώρα προικισμένη από σημαν-
τικό πνευματώδες
ισχυρές
αποτροπής και πάνω απ’ όλα τη
μοναδική της
στη γεωστρατηγικά και οι-
κονομικά σπουδαία Ανατολική λεκάνη
της Μεσογείου.
Όμως, συμβολή στο αυθύπαρκτο και
αιώνιο Ελληνικό Στρατηγικό Βάθος ση-
μαίνει συμπόρευση όλων των Ελλήνων
στην κοινή και αδιάλειπτη προσπάθεια
ανόρθωσης του γοήτρου της χώρας
μας σε όλους τους τομείς της δημόσιας
ζωής. Γένοιτο!
_____________________________
EΘNIKH HXΩ - ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)